1. YAZARLAR

  2. Adnan ŞİMŞEK

  3. Eski ve yeni bayramlarımız...
Adnan ŞİMŞEK

Adnan ŞİMŞEK

Gazeteci / Genel Yayın Yön.
Yazarın Tüm Yazıları >

Eski ve yeni bayramlarımız...

A+A-

Her bayram gelişinde başlar bir muhabbet; "Nerde eski bayramlar!"Bu lafı hep duyarız, gerek büyüklerimizden, gerekse de küçüklerimizden...Evet gerçekten de "nerde o eski bayramlar", demekten kendimizi alamayız. Gerçi bayramların eskisi ve yenisi olmaz, ancak insanların bakışının 'eskisi ve yenisi' olur bu karşılaştırmamız gerekirse...Eskiden bayrama bir hafta kala heyecan rüzgarı hissedilirdi.Evlerde, kent merkezlerinde bir telaş başlardı...Diyarbakır'ın Melikahmet'ine köylerden, ilçelerden gelenler akın ederdi.Gazi Caddesi(Dağkapı) trafiğe kapanır, iğne atsanız yere düşmezdi, çocuklarına kıyafet alanlar, ev için alış veriş yapanlar, bir tarafta traş olanlar, bayram için özel hamama gidip yıkananlar...Böyle günlerde esnafta, vatandaşta bayram ederdi.Şimdilerdeki gibi mağazalar satış rekorları kırmazdı.(büyük alışveriş merkezdeki alışılmış markalar)Kısacası esnaf heryerde satış yapabilirdi.Peki şimdilerde değişen ne oldu?Bayramların tadı tuzu kalmadı.Peki kurban bayramlarının heyecanı nerede kayboldu.Aslında bu bayram değerlerini nerde irdelediğimizi irdelememiz gerekir.Hepimizin oturup değerlerimize gösterdiğimiz özeni tekrar gözden geçirmemiz gerekliliği ortaya çıkmaktadır.Şimdide biraz eskilere dönelim; eskiden bayramları şimdi gibi hatırlıyorum.Gözümün önünden bir film şeridi gibi geçiyor bayramlar.Arefe günü özellikle çok heyecanlanırdım, babamla birlikte çarşıya çıkardık.Babam memur maaşıyla bize elbise ayakkabı alırdı.Sonra ev alışverişi yapardı.Akşama doğru berbere giderdik.Sıra beklerdik, o bekleme sırasındaki muhabbet beni hiç sarmazdı ama neyapacaksın çocukluk işte.Sonra o eski zaza marka el makinaları ile traş olurdum.Her ne kadar saçımın kısa kesilmesini istesemde, babam bırakmazdı.3 numara keserdi berber, traş sonrası hamama babamla gider yıkanırdık.Tabi geç vakitlerde eve dönerdik.Sonra uyumaya çalışır, sabahı düşlerdim.Sabah erken kalkıp babamla camiye giderdim.Namaz sonrası koşarak eve gelip kurbanın kesilmesini beklerdim.Sonra dualar eşliğinde babamız kurban keserdi.Sonra etleri poşetlere koyar mahallemizdeki fakir ve fukaralara kendi ellerimizle dağıtırdık. Baba niye cigeri fakire veriyoruz deyince, hemen fırçayı yerdik.Sonra büyüklerimizin elinden öpmek için acele ederdik, kim bize daha fazla para verecek diye hayal kurardık.Babaannemizin elini istemeye istemeye öperdik, çünkü para vermezdi, ama dayı ve amcalarımıza para verecekleri için içtenlikle öpücük kondururduk o ellerine.Sonra alırdık paraları ver elini bakkal.Çocukluk işte...İnanın özlüyorum o bayramları...İşin garip tarafı, o zamanlarda büyük bir çoğunluk kurban keserdi.Yokluğa rağmen...!Şimdilerde ise kesip kesmeme konusunda fetvalar çıkarılıyor.İçinde bulunduğumuz zaman diliminde ise, bayramların gelmemesi için toplu dualara çıkılacak neredeyse...!Tıpkı yağmur duasına çıkar gibi.Neden böyle oldu?İlk önce çocuklardan başlayalım.Devir değişti, onlar da zamane çocuğu oldular, el öpmeyi bile unuttular.El öpmek onlar için saygı göstergesi değil, sanki aşağılanma hareketi...!Büyüklerin bayramlarını kutlamaya gitmek bile, işkence yerine geçiyor sanki.Onlara alınan bayramlıkların değerini bilmiyorlar.Ne oldu da, ne değişti eski bayramlar ile yeni bayramlar arasında?Bayram aynı bayram, kurban da aynı kurban.Düşünceler değişti, duygular değişti, nesiller yozlaştı.Ruhları köreldi.Koyun gibi oldular ama bunlardan kurban da olmaz...!Gelelim büyüklere, onlarda bayramların formatını değiştirdiler?Bayramda kapıları açmaz hale geldiler.Büyüklerini ziyaret etmez hale geldiler.Çocuklar ne yapsınlar? Büyükleri böyle isterlerse bayramlar da böyle kutlanır.Kendi kültürümüzü, başkalarının yaşam şekline kurban vermekle yaptık.Ondan sonra, nerde o eski bayramlar diye birbirimize sorarız.Helal olsun bize...!Artık bizler büyüklerimizin ellerini artık cep telefonlarından, bilgisayar ekranlarından öpüyoruz. Yanı başımızda olan akrabalarımıza gitmek yerine mesengerden , "öptüm, mucuk!" yapıyoruz. Yüzyüze görüşmek için; HA GAYRET...Unutulmamalıdır kiBayramı bayram yapan insandır, insan!BAYRAMINIZ KUTLU OLSUN...

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT