1. YAZARLAR

  2. Recep ESER

  3. BİZE NE OLDU
Recep ESER

Recep ESER

Yazarın Tüm Yazıları >

BİZE NE OLDU

A+A-

Bir ülke düşünün.

Yüzyıllardır bir çok medeniyetlere beşiklik yapıp, batıya açılan kapı olmuş.

Tarihin en eski uygarlıkları buralarda yaşamış.

Tüm dinleri, dilleri bağrında barındırmış ve onlara ev sahipliği yapmış.

Yüreğinin en güzel yerinde peygamberler, sahabeler enbiyalar, evliyalar yaşamış ve bu ALLAH dostlarının dualarını almış.

Ve insanlar buradan öğrenmiş tüm dinlerle tüm dillerle tüm ayrı toplumlarla birlikte kardeşçe yaşamayı.

Buradan öğrenmişler insanlığı, sevgiyi, saygıyı.

Ekmeyi bölmeyi, suyu paylaşmayı.

Buradan öğrenmişler acının paylaştıkça azaldığını, mutluluğun ise paylaştıkça çoğaldığını.

Buradan öğrenmişler toprağın cömertliğini. Onu ekersen sana birçok nimet vereceğini.

Buradan öğrenmişler çalışmadan emek sarf etmeden hiç bir şeyin kazanılmayacağını.

Buradan öğrenmişler komşuluğu, dostluğu, arkadaşlığı.

Buradan öğrenmişler insanların birbirine karşı saygılı ve hoşgörülü davranması gerektiğini. Kısacası insanlığın temel taşlarını buradan öğrenmişler.

Diğer toplumlar bilmiyorlar yada onlarda yoktu demiyorum. Kimse yanlış anlamasın. Buralardan açılan kapılar ile var olan bazı insaniyetlik görevlerini çok daha geliştirdiler hatta bizi geçtiler.

Hepimizin bildiği üzere güzel Ülkemiz ne bilim adamları, ne şairler, ne yazarlar ne siyasiler, ne deliler, ne veliler yetiştirmiş.

Düşünsenize insanlık tarihinin ilk robotunun bu ülkede yapıldığını. Bu örnekten sonra başka örneklere gerek yok sanırım.

Bu ülke bizim ülkemiz. TÜRKİYEMİZ.

Bambaşka geçerdi ülkemin yazları, kışları, bayramları.

Herkes birbirini kollar, yazlık, kışlık ve bayramlık eksiğini gediğini giderirdi.

Şimdi yaz olunca denize, kış olunca kayak merkezlerine, bayram olunca da tatillere kaçar olduk. Öyle ki daha yılın en başında, sanki yaşamaya garantimiz varmış gibi tatil planları yapar olduk.

Oysa ki yanı başımızda yaz, kış, bayram demeden insanlar özelliklede çocuklar ölüyor.

Duyduk mu hemen üzülüyoruz. Kınama mesajları yayımlıyor, paylaşımlar yapıyoruz. Oysaki o paylaşımları da kaç kişi beğendi yada yorum yaptı diye takip ediyoruz.

İnsan hayatını bir paylaşıma kaç beğeni ve yorum ediyor diye bizler ucuzlattık oysa.

İnsanlar açken bizler koca koca yediğimiz yemek resimlerini paylaştık. Sırf kaç kişi bize Afiyet Olsun, Olsa da Yesek, Harika Görünüyor, Ellerine Sağlık vb yorumları ve beğenileri görmek için bekledik durduk bilgisayarın yada telefonun başında.

Bizi biz yapan bütün manevi değerlerimizi kaybettik. Belki kaybettirildik. Oysa ki kaybetmeye ne kadar da meyilliymişiz.

Ülkede çocuklar aç, çocuklar ölmüş, çocuklar öldürülmüş, çocuklar tecavüze uğramış. İnsanlar bir hiç uğruna katledilmiş kimin umurunda.

Dedim ya yalnızca bir paylaşım kadar değerleri.

Oysa ki bizim çocukları mutlu etmek, insanları sevindirmek gibi bir derdimizin olması gerekmez mi?

Biliyormusunuz dostlar yarın bizlerde öleceğiz. Bizi de paylaşacaklar öldü diye. Bizimde değerimiz birkaç yorum ve beğeni kadar olacak.

Yok hayır biz böyle olmamalıydık. Bizi böyle yapmalarına izin vermemeliydik. Ama olduk. Maalesef olduk.

Silkelenmemiz lazım dostlar. Ülke olarak en kısa sürede silkelenerek ayağa ya kalkmamız, yeniden başlamamız, tekrar bizi biz eden o değerlerimizi kazanmamız eski günlerimize dönmemiz lazım.

Nereden mi başlamamız lazım?

Kendimizden.

Önceki ve Sonraki Yazılar