1. YAZARLAR

  2. Ramazan TOPRAK

  3. Bi'sınırı var..
Ramazan TOPRAK

Ramazan TOPRAK

Yazar
Yazarın Tüm Yazıları >

Bi'sınırı var..

A+A-

Gerçek gibi hikayemizde,
Eşeğin biri kafayı çekip zil zurna sarhoş olur..
Kafa iyi ya, artık herşey ondan sorulur..
Aniden karar verir ve
'Artık yeter.. bundan böyle
Ormanın kralı benim.. herkes bana tâbi olacak' der..
Krallığını ilan etmek için de dooğru ormana gider..
Kafa iyi ya, kuyruk dimdik.. kulaklar havada..
İri gözleri faltaşı gibi çakmak çakmak..
Adımları alımlı mı alımlı, çalımlı mı çalımlı..
Çalımından yanına yaklaşmak ne mümkün..
Girer girmez ormana, başlar anırmaya,
'Ey ahali!
Duyduk duymadık demeyin..
Bundan böyle ormanın kralı benim..
Benim buyruğum geçerli olacak, bilesiniz..
Buyruğuma karşı geleni yaşatmam ormanda'
Diye tehditler savurmaya başlar,
Dağıtır ortalığı..

Eşeğin bu hareketlerine, tehditlerine bakan
Ceylan, kaplumbağa, tilki, tavşan gibi
Ormanın gerçek ve kendi halinde sakinleri
Bakarlar manzaraya ve
'Ne de olsa eşşek eşşektir, uymayalım ona..
Şimdi kafası da iyi..
Durduk yerde bi'de tekme atıp teper,
Hiç değilse zarar vermesin bize' diyerek
Buldukları çalılıklara, kuytu yerlere saklanırlar..
Bu halde krallığının! keyfini çıkararak
Ormanın içlerine doğru ilerlerken
Aniden derinlerden gelen
Bir aslan kükremesiyle irkilir,
Bir süreliğine de kendine gelemez..

Kendine gelir gelmez de
En yakındaki kuytu bir deliğe atar kendini, saklanır..
Uzunca bir süre sessizce, kıpırdamadan öylece kalakalır...
Bekler, bekler ama sesin sahibi bi'türlü gelmez..
Zaten sesi de çok uzaklardan gelmiştir..
Ama olsun, kendisi değil sesi bile yetmiştir,
Karakaçanın krallığın! bitirmeye..
Aslanın gelmeyeceği anlaşılınca
Saklandığı kuytu delikten çıkar..
Çıkar çıkmasına da o, biraz önceki 'o' değildir..
Kuyruk bacak arasına sıkışmıştır..
Dikilen kulaklar düşmüştür..
Gözler ürkek korkak bakmaktadır..
O alımlı, çalımlı yürüyüşten eser kalmamıştır..

Sessiz sessiz, korka korka, sine sine,
Kös kös ormanı terketmeye koyulur..
O dönerken bu kez,
Az önce şerrinden bi'yerlere saklanan
Ormanın gerçek sakinleri çıkarlar ortalığa..
Bu kez onlar seslerini yükseltip
'N'oldu eşşek efendi,
Biraz önce alımından, çalımından geçilmiyordu..
Kral aslanın değil kendisi, sesi bile yetti,
Senin krallığını bitirmeye' diyerek
Katıla katıla gülmeye başlarlar..
Ama, bizimkisi aldığı dersi unutmak ne kelime,
Ders bile verir alay edenlere:
'Eee, uzatmayın artık.. eşşekliğin de bi'sınırı var!'..
*
Sesi derinlerden gelen toplumun,
Uzaktan sesiyle yetinmemesi,
Yakından da seslenmesi,
Sesini yükseltmesi,
Kendini göstermesi ve
İradesini ortaya koyması halinde..
Asıl sahibi olduğu,
Eşsiz güzelliklerle ve
Zenginliklerle dolu huzur ortamında.. tuhaf(!),
Yabancı seslerin kesileceği, âşikar değil mi..?

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT