1. YAZARLAR

  2. Saffet AZBAY

  3. Amatörler Neden Destek Vermiyor?
Saffet AZBAY

Saffet AZBAY

Gazeteci ve Televizyon Program S
Yazarın Tüm Yazıları >

Amatörler Neden Destek Vermiyor?

A+A-

Amatör spor kulüplerinin yöneticileri,teknik adamlar ve futbolcular senelerce Diyarbakırspor'u yerlilere destek vermemekle eleştiriyordu. Şimdi şartlar değişti. Takımı yerli antrenörler çalıştırıyor, yerli futbolcular oynuyor. Tribünler boş kalıyor.

Konuştuğunda mangalda kül bırakmayan bu insanlar nerede?.Hani Diyarbakırsporluydunuz, yerlilere önem verilmesini istiyordunuz?. Kendi evlatlarınıza neden destek vermiyorsunuz?. Her amatör kulüp mensuplarını maça getirse tribünlerde en az 2-3 bin kişi fazla olur. Eskiden amatörler Diyarbakırspor'a destek verirdi. Ama şimdi başta kendileri tribünlere gelmiyor. Kendileri destek vermiyorsa kimseyi eleştirmeye hakları yok. Yerli edebiyatı boşmuş anlamına geliyor. 

Amatör kulüpler Diyarbakırspor'da yerli teknik adam ve futbolcuların başarısını istiyorsa her hafta toplu olarak maçlara gelmelidir. Aynı şekilde taraftarın da kimseye sitem etmeye hakkı yok. Takım üst liglerdeyken zaten sorun yok. Önemli olan bu süreçte destek olmaktır. Ayakta kalmaya çalışan Diyarbakırspor'un maçları boş tribünler önünde oynanıyorsa hangi taraftar büyüklüğünden bahsedebiliriz?.Bir kulübü yaşatan ve büyüten,taraftardır. İşte size Bursaspor, Sakaryaspor, Trabzonspor, Göztepe, Karşıyaka, Adana Demirspor,  Eskişehirspor. Bu köklü kulüpler dönem dönem çok ağır sorunlar yaşadı. Hatta bazıları amatöre kadar düştü. Ama taraftarları asla terk etmedi. Bursaspor,Süper Lig'den düşerken 5 bin taraftarı heykele yürüdü eylem yaptı,kent yöneticilerini kış uykusunda uyandırdı ve o Bursaspor kentin kenetlenmesiyle döndüğü Süper Lig'de şampiyon olarak 5.şampiyon ünvanı kazandı. Eskişehirspor,3.Lig'e kadar düşerken 3.Lig'de 18 bin seyirciye oynayarak bu alanda Türkiye rekoru kırdı. Sakaryaspor, Diyarbakırspor gibi 3 yıldır transfer yasağını yaşıyor ama düştüğü 2.Lig'de buna rağmen Bank Asya 1.Lig'e döndü. Hiçbir maçında seyirci ortalaması 10 binin altında olmadı. Göztepe amatöre düştü,Karşıyaka alt liglerde senelerce kaldı ama taraftar oranlarında azalma hiç olmadı. Adana Demirspor'un 'Mavi Şimşekleri'ni anlatmaya gerek var mı?.3.Lig'de dahi gitmedikleri deplasman olmadı. Trabzonspor en güzel örneklerdendir. Türkiye'nin 4.büyüğü olmalarına rağmen 2001-2006 yılları arasında bir ara neredeyse Süper Lig'den düşeceklerdi. Ama Avni Aker, hatta Ankara ve İstanbul'da tribünleri hiç boş bırakmadılar.

'Taraftar zor günde sahip çıkar' anlayışının en güzel örneğini sundular. Diyarbakırspor'un kötü yönetildiği amenna, buna itiraz yok. Zaten öyle olmasa bu halde olmazdı. Peki bu kentin amatör spor taban birlikleri, sporcuları,teknik adamları ve sporseverleri hiç özeleştiri yapıyor mu?. İşler iyi giderken başka konuları spora alet edip tribünleri ateş yerine çevirerek Diyarbakırspor'u ülke genelinde istenmeyen kulüp haline getirenler sütten çıkmış ak kaşık mı?. Bu kulübe destek veren iş adamlarına,eski yöneticilere her türlü kulpu takan,katkı sunan bakanları yuhalayan ve bu işten küstürenlere bu kentin bileşenleri olarak hesap sorduk mu?. Diyarbakırspor'a devlet takımı yaftası vurup, iş destek vermeye ve en açık haliyle kulübü devralmaya gelince oralı olmayan, Diyarbakırspor'u kendilerine düşman gören anlayışa tavır koyabildik mi?.Bu kentin spor ahalisi hep işin kolayına kaçtı,kendi görevini yapmadı,eleştirirken bile yanlı ve tek taraflı davrandı. Hep öznel olduk nesnel olamadık. Hep suçlu aradık,her gün başkalarını hedef yaptık ama bir türlü duygu yerine mantıkla hareket etmedik. İşimize geldiği gibi davrandık, Diyarbakırspor'un çıkarlarını gözetmedik. Diyarbakırsporluluğumuz bu kente karşı olan sorumluluğumuza göre değil, yönetimlerin bize yakın-uzak olmasına,kulüple olan menfi ilişkikerimize, hatta siyasi ve dünya görüşümüze göre şekillendi.

Çoğunluğumuzun Diyarbakırspor sevgisi de takımın başarısında kabardı (!), başarısızlığında rafa kalktı. Galatasaray,Fenerbahçe ve Beşiktaş kalbimizin en güzel köşesinde durdu ama biz sahteden Diyarbakırsporlu gibi göründük. Arabamızın,işyerimizin en güzel yerine Diyarbakırspor sevgisini gösteren olguları astık ama aslında hiçbir zaman Diyarbakırsporlu değildik. İşte bugün maskemiz düştü, gerçek yüzümüz ortaya çıktı. 43 yıl sonra anladık ki bizim sevgimiz koca bir yalanmış. Meğerse biz Diyarbakırsporlu değilmişiz,iyi zamanlarında oluşturduğumuz kalabalık ve destek nutukları görüntüden ibaretmiş. Herkesi tribünlere oynamakla,yalancılıkla,kulübü batırmakla suçlamışız ama aslında aldatan bizmişiz.Öyle olmasaydık sahip çıkardık,hesap sorardık,ne yolsuzluk ve hırsızlık yapanlar barınabilirdi, ne de koca Diyarbakırspor ele ayağa düşerdi. Dünyada sevginin,halkın önünde hiçbir şey durmaz. Kabul edelim biz bir hiçiz ve görevimizi yapmadık,yapmıyoruz da.

Bu yazı toplam 6067 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar