Peynir Ekmek ve Kadri GÖRAL

Diyarbekir'li, eğer birisinde bir güzellik gördü ise, bir başarı, bir yetenek sezdi ise bu yeteneği, beceriyi hemen o kişiye bağlamaz da: "niye hayret edersin kardaş, sen bilmez misin bu adam filan kişi ile ekmek peynir yemiş?" der.

Tabii bunun aksi de olabilir... Adam yaramazın tekidir, olmadık kötülüklerde imzası vardır, tutar bunu da suçlamak istediği bir başka kişiyle bağlantı yapar: "o filan kişi ile ekmek peynir yemiştir" der.

Bileseniz ki acizane bu fakirin sevdiğiniz bazı şiirleri varsa, yazıları sizlere gönül hoşluğu vermiş ise, Diyarbekir sevdası yüreğinde taht kurmuşsa bu Kadri Göral ile ekmek peynir yediğindendir. "Kadri Göral'ın bazı okullarda söyleşiler yaptığı" konulu haberleri, okuduğunuzda siz de bana hak vereceksiniz.

Geçtiğimiz Cuma günü yine eve kabul edilmediğim gündü. Ne zaman hanım misafirler kapımızı çalsa bana kapının dışı görünür. Cuma günü de öyle oldu, Namaz'ı müteakip eve gidemeyeceğim için bari gazeteye gideyim dedim ve gittim. İbrahim Evirgen, yine büyük bir telaş içindeydi ve kamerasını eline almıştı. "Hayırdır" dedim, 'hayırdır' tabii dedi ve ekledi: 'Kadri Göral'ın Şair Sırrı Hanım ilköğretim okulunda talebelere söyleşisi var, gel beraber gidelim" dedi. Gerçi "çağrılan yere erinme, çağrılmayan yere görünme" meşhur sözünü ezberlemişimdir ama, söz Kadri Göral olunca ve görüşmeyeli de hayli zaman olunca "geliyorum" dedim ve gittik.

Söyleşisini büyük bir zevkle dinledik, çocuklara olan sevgisine yakından tanık olduk Göral'ın. Ve çocuklar üzerindeki etkisini de gördük bu arada, şöyle ki o şiirlerini okurken, bazı çocukların dudaklarının depreştiğini ve onunla birlikte o şiiri okuduklarını gördük. Kadri Göral o söyleşide çocuklara "bir şeyler" değil "çok şeyler" verdi, bu şehrin kültür zenginliğini, örnekleriyle gösterirken. Bu arada bir şey dikkatimi çekti, kocaman ellerin alkışlarken çıkardığı sesle, o minik ellerin çıkardığı ses, alkış olarak birdir de anlam olarak bir değil.

Çünkü minikler içlerinden geldiği gibi çırpıyorlar ellerini, yüzleri ve gözlerinin içi gülerek. Tam bir sevgi gösterisinde bulundular desem yeri var. Göral'ı kıskandım desem yalan olur, ancak gıpta ettim. Kadri Göral tam bir Diyarbekir efendisi. Öylesine mütevazi, öylesine hoşgörü yüklü bir yüreğe sahip.. Söyleşi yaparken "Bibi" şiirimi okumamı isterken bu efendiliği sergiledi. Ezberimde olmadığımı, unutkanlığımı öne sürerek teşekkür ettim bu jestine ve sonra gazeteye geldik.

İbrahim Evirgen'in yemek önerisi hüsnü kabul görmedi ama "iki tane simit, iki bardak çay" beklerken, taze mısır ekmeğiyle yanındaki krem peynirin verdiği lezzete, o andaki sohbette katılınca bunları sizlerle paylaşmak benim için şart oldu.

Şimdi artık birileri bana "Şu şiirin çok güzel, yada şu yazını pek beğendim" derse, ona derim ki: "Tabii beğeneceksin ben Kadri Göral ile ekmek peynir yemiş adamım!..

" Selam ve dua ile.

Mevlüt MERGEN  / Yeniyurt Gazetesi