1. HABERLER

  2. BÖLGE

  3. Eşim gözlerimin önünde can çekişti ambulans gelmedi
Eşim gözlerimin önünde can çekişti ambulans gelmedi

Eşim gözlerimin önünde can çekişti ambulans gelmedi

Şırnak’ın Cizre ilçesinde sokağa çıkma yasağı devam ederken evinin bahçesindeki tuvalete giderken zırhlı araçtan açılan ateşle vurulan 3 çocuk annesi, 32 yaşındaki Hediye Şen yaşamını yitirdi.

A+A-

Eşini kaybeden Mahmut Şen gazetemize o anları, sonrasında yaşananları anlattı ve içini döktü. Eşinin 100 metre ilerideki kobra marka zırhlı araçtan açılan ateşle vurulduğunu söyleyen Mahmut Şen, yaklaşık yarım saat boyunca eşinin gözlerinin önünde can çekiştiğini ancak ambulansın gelmediğini söyledi.


Şırnak’ın Cizre ilçesinde sokağa çıkma yasağı sürüyor. Önceki gün havanın kararmasıyla birlikte tepelere ve çevre yollara konuşlanan tanklardan mahallelere gün boyu yapılan top atışları yoğunlaşırken, Cudi Mahallesi'nde 3 çocuk annesi 32 yaşındaki Hediye Şen isimli bir kadın yaşamını yitirdi.


Şen’in evinin bahçesinde bulunan tuvalete gitmek isterken vurulduğu öğrenildi. Öldürülen Hatice Şen’in eşi Mahmut Şen, eşinin 100 metre ilerideki kobra marka araçtan açılan atışla vurulduğunu söyledi.
 
“Eşim parçalanmıştı”


Mahmut Şen, eşinin vurulma anıyla elektrik kesintisinin bir olduğunu belirterek şunları söyledi: “Eşim çıkınca elektriklerde kesildi. Peşinden ışıldağı alarak çıkayım dedim o andan ‘ayy’ diye çığlık attı. Işığı bıraktım çıktım. Eşimi vuran ikinci ve üçüncü kurşunları gördüm. Hani kırmızı izli mermiler var ya işte o şekilde. Dışarı karanlık elimi salladım fakat onu bulamadım. Sonra yerdeki ayağına takıldım. Eşim sol tarafı parçalanmış, gırtlak borusu kopmuş üç mermi isabet etmişti sanırım. Sağ karın boşluğu, sağ omzu ve yüzün sol tarafı. Eşimin yüzü kulak memesi yerinde yoktu sanki paramparça olmuştu.
 
“Eşim kopan gırtlak borusundan hırıl hırıl nefes alıyordu”


Yarım saat boyunca başında bekledim. Bağırdım, çağırdım, imdat dedim ama kimse gelmedi. Gelmek isteyen komşularıma ateş edildi. Bir tanesi ayağından vuruldu. Diğeri başını pencereye çarptı yaralandı. Eşim kopan gırtlak borusundan hırıltılarla hırıl hırıl nefes alıyordu.
 
“Polis hastaneye kaldırsa ve özür dilese içimize en azından su serpilirdi”


Emniyeti aradım. 155’i 4-5 kez aradım. Eşimi vuran kobra araç 100 metre ileride duruyordu. Attığım çığlıkları duymamış olmasına imkan yok. 155’e ‘Bakın eşimi vurdunuz öldürdünüz. Bari 112’i gönderin’,  ‘Ateş eden kobra araç burada bari ona söyleyin gelsin yardım etsin. Sorun yok eşim daha can çekişiyor. Yardım edin hastaneye götürelim’ dedim. Bir şekilde gelin yardım edin dedim Belki kurtulma şansı yoktu eşimin fakat o akşam bir hastaneye kaldırılsa bir özür dilense içimize en azından sur serpilirdi. En son aramalarımda telefonu yüzüme kapattılar.
 
“Kendi imkanlarımla ambulansa taşıdım”


Orada bekledim. Bir saat sonra cansız bedenine bir battaniye örterek içeri geçtim. Bir içeri bir dışarı ne yaptığımı bilmiyorum. Sonra sabah kendi imkânlarımızla, dışarı çıkardık Nusaybin caddesinde ambulans gelip aldı”
 
Devletten aylık aldıkları 250 TL ile geçiniyorlar


Gazetemize işini de dökmek istediğini söyleyen acılı koca Mahmut Şen, “Ben yıkık dökük harabe bir evde yaşıyorum. Kaymakamlığı başvurdum benim evimin düzeltilmesi yeniden tamir edilmesi, sosyal devlet ya. Belki dışarıda olan lavabo da içeri alınacaktı. Bana en son başvurumun kabul edildiğini ve dosyanın Ankara’ya gönderildiğini söylediler.  İmkanımız yok biz devletin ayda verdiği 250 TL ile geçiniyoruz.
 
“Askeriye bana 8 bin TL borç gönderdi”


Ben kendim elektrikçiyim. 1 yıl önce Tekirdağ’da askerdim ve terhis olup geldim. Geldiğimde beri doğru dürüst bir iş yapamadım. Askerden geldikten sonra askeriye bana 8 bin TL borç gönderdi, bakaya kaldığım için.   
 
“Eşim askerliğini bana bıraktı”


Küçük askerliği eşim yaptı fakat tamamlayamadı. Çocuklarımız henüz çok küçük ne yapacağımı bilmiyorum. En büyüğü 9 yaşında 6 ve 3 yaşında iki çocuğum daha var. 3 çocuğuma bakacağım. Bu askerlik, öğretmenlik görevi eşimden bana kaldı.
 
“Zaman zaman eşimle dertleşmek istiyorum”


Eşim şu anda Şırnak Devlet Hastanesi’nde eşimin yakınları ailesi, eşimi Güçlükonak ilçesinin Damla Köyü’ne defnetmek itiyor ama ben izin vermiyorum. Çünkü eşimin burada bana yakın olmasını istiyorum. Zaman zaman gidip ziyaret etmek onunla dertleşmek istiyorum. Çocuklarımla sürekli onun yanında olmak istiyoruz”

HABERE YORUM KAT

İlgili Haberler