Doğuluyum Diye Tepki Görmekten korktum

Mardin Kızıltepe\'de bir ev. Salonun orta yerinde boylu boyunca serilmiş bir yer sofrası var. Baştan sona yöresel yemeklerle donatılmış. Evin Kürt kökenli reisinin ricasıyla en baş köşede ben oturuyorum. Sofranın çevresinde benimle birlikte biri Azeri diğeri Kazak iki arkadaşım ve ailenin diğer fertleri var. Yemeğe başlamak üzereyken bir televizyon kanalının ana haber bülteninde DTP\'nin Yüksekova\'da yaptığı miting sonrası çıkan olaylar gösteriliyor. Bölgedeki muhabir adeta şov yapıyor. Güneydoğu Anadolu Bölgesi\'ni hiç görmemiş bir insanın bölgedeki şehirlerin her sokağında benzer görüntülerin yaşandığını düşünmesi işten bile değil.. Spiker bir başka haberin anonsunu yaparken sofradakilerle birbirimize bakıp tebessüm ediyoruz. Çünkü gerçeği biliyoruz. Uluslararası Çok Kültürlü Gençlik Konseyi(COJEP) tarafından Üçüncüsü Mardin\'de gerçekleştirilen Doğu Batı Buluşması\'nın katılımcılarından biri de bendim. Bu toplantı, içeriğinden çok Mardin\'de yapılmış olması nedeniyle önemliydi. Özellikle Mardin\'e gitmekten vazgeçen katılımcıların olduğu bir ortamda... O katılımcıların tek bir vazgeçme nedeni vardı: Televizyon. Çünkü toplantıdan önceki üç gün boyunca televizyonlardan verilen Güneydoğu haberlerine göre bölgeye gitmek hiç de akıllıca bir iş değildi. Katılmaktan vazgeçen katılımcıların endişeleri beynimde dolaşırken Mardin\'e doğru havalandık. Dargeçit\'te askerliğini yapan ve izinden dönen bir onbaşıyla birlikte...

BATI NE YANA DÜŞER USTA

Bir düzine turistle birlikte indiğim havalimanından şehre doğru ilerlerken yanımdaki katılımcılarla birlikte endişelerin yersiz olduğuna çoktan karar vermiştik. Burası da diğer şehirler kadar cıvıl cıvıldı. Bizimle birlikte İspanya, İngiltere, Fransa, Belçika, Almanya, Bulgaristan, Ürdün, Irak, İran gibi 22 Doğu ve Batı ülkesinden Mardin\'e gelen farklı dinlere ve etnik kimliklere mensup 200\'e yakın akademisyen, öğrenci ve sivil toplum örgütü temsilcisi \'öteki\'leriyle yüzleşti. Aralarında Haham da vardı, dededen Musevi, anneden Hıristiyan, babadan Müslüman olan da... İşte o yüzleşmeden satır başları...

İSTANBUL\'A GİTSEK KÜÇÜMSENİR MİYİZ?

İlk izlenimim, Artuklu Üniversitesi öğrencilerine ait. Hepsinin de gözlerinde her üniversiteli genç gibi coşku var. Ve tabi ki \'Ama\'lar... Sınırı nerede başladığı ve bittiği kestirilemeyen batı ile aralarında örülen duvardan yakınıyorlar. Nurten İşletme okuyor ve Batı\'daki akranlarıyla arasındaki sınıf farklılığına dikkati çekiyor. Giyim kuşamlarıyla batıdaki bir üniversiteliden daha şık görünen Turizm otelcilik bölümünün öğrencileri Berna ve Gülistan\'ın cümlelerinden de benzer anlamlar çıkıyor. İstanbul\'a gitmeye çekiniyoruz diyor öğrenciler. Bu endişenin ne Kürtlükle ilgisi var ne dille, ne Türklükle... Televizyonun Doğu\'ya dair nasıl yanlış bilgilendiriyorsa, aynı şekilde Batı\'ya dair de yanlış bilgi verdiğinden yakınıyorlar. \'İstanbul\'da bir doğulu olarak küçümsenmekten korkuyoruz\' cümlesi dökülüyor bir başka öğrencinin ağzından. Henüz 20\'li yaşlarındaki bu öğrencinin zihnindeki Batı\'da Laila, Levent, Etiler var... Bu ön yargı, aynı ülkede ayrı çağlarda yaşadığı hissini, peşinden de öfkeyi beraberinde getiriyor. Sırada Mardin sokakları var. Mardin\'in ve turizm potansiyeli taşıyan tüm şehirlerin yüzünü Batı\'ya dönmekten başka çaresi yok. Üç yıl önce açılan havalimanı bu gerçeği Mardinliye açık bir şekilde göstermiş.

DOĞU\'LUNUN FİRASETİNE GÜVENİN

Mardin\'de sempozyum süresince terör sorunu hiç dile gelmese de, özel sohbetler sırasında mutlaka konuşuluyor. Bu sohbetlerde problemin kaynağından çok bir nokta öne çıkıyor. Denge siyaseti... Yediden yetmişe herkes, yıllardır bu denge siyasetini çok iyi öğrenmiş. İster terör örgütünün ya da siyasi grupların baskısı deyin, ister yanı başındaki komşusunu incitmemek, ister PKK\'lı da olsa evladını yitirmiş bir anayı rencide etmemek... Bu konu hakkında konuşan insanların kelimelerinin sivrilikleri törpülenmiş. Asla hiçbir yere batmıyor. Özellikle devlete hiç batmıyor. Ancak dikkati çeken önemli bir nokta var. Şiddeti şiddetle önleme stratejisinin bitirilmesi özellikle şehirdeki insanları devlete ve askere daha da yakınlaştırmış. Mardin\'deki son gecemizi ismi son yıllarda sıkça gündeme gelen Kızıltepe\'de bir dostumuzun evinde geçiriyoruz. Evin reisi olan İbrahim amca, kendine özgü şivesiyle \'Biraz insaf yahu. Bunu izleyen de bir şey var zannedecek\' diyor. Oldukça uzun süren yemeğin ardından Kızıltepe\'de bir gezintiye çıkıyoruz. Tabi ki yürüyerek. Gece yarısını geçene kadar devam eden bu gezintide gördüklerimi anlatmaya gerek yok. Çünkü İstanbul\'da ya da her hangi bir Anadolu şehrinde ne varsa aynısı... İnsanlar kahvehanelerde, çay ocaklarında demli bir sohbete koyulmuş. Seyyar ciğerciler kebapçılar serin sonbahar gününde içinizi yakıyor.

\'DOĞULUYUM DİYE TEPKİ GÖRMEKTEN KORKTUM\'

Kosovalı Bilge Şengül ile Artuklu Üniversitesi öğrencileri Zübeyde Savut ve Pelin Süleymangil üç günde dost olmanın mutluluğunu yaşadı. Diyarbakır\'da doğup büyüyen Pelin Süleymangil, Mardin Artuklu Ünversitesi İşletme Bölümü ikinci sınıfta okuyor. Pelin uygun bir zaman bulamadığı için bugüne kadar İstanbul\'a hiç gitmemiş. Televizyonda doğuyu özellikle Diyarbakır\'ı gördüğünde çok sinirlendiğini söylüyor. \'Çünkü bir köy gibi yansıtıyorlar\' diyor Pelin. Hayalleri var. Dikey Geçiş Sınavı\'na girmek ve akademisyenliğe kadar uzanmak istiyor. Akrabalarının hemen hepsinin farklı nedenlerden dolayı batıya göç ettiğini anlatan Pelin\'in tespitlerinde kısmen de olsa televizyonun izleri var. Pelin şunları söylüyor: \'Batı doğuya göre hem ekonomik olarak hem de yaşam kalitesi bakımından elbette daha üstün ama burada büyümüş insanlara göre Diyarbakır ya da Mardin hiçbir şeye değiştirilemez. Batılı birçok arkadaşım var ilk tanıştığımda onların doğulu olmamla ilgili tepkilerinden korkmuştum sonra zamanla bunun böyle olmadığını gördüm ve bir şey fark ettim. Doğunun batıya Batının ise doğuya özlemi var.\' Artuklu Üniversitesi\'nde okuyan Bedii Düz de \'Medya doğuyu olduğu gibi göstersin\' diyor