1. HABERLER

  2. DİYARBAKIR HABERLERİ

  3. Diyarbakır çocuk hastanesi'nde yaşanan ihmaller
Diyarbakır çocuk hastanesi'nde yaşanan ihmaller

Diyarbakır çocuk hastanesi'nde yaşanan ihmaller

'14.10.2017 gece saat 21.00 dolaylarında, 2 yaşındaki kızımız Melis’in kimyasal bir madde içtiği şüphesine kapıldık. Aceleyle Diyarbakır Devlet Hastanesi Çocuk Acil Bölümü’ne apar topar girdik. '

A+A-

''Acil doktoru bu konuya bakamayacağını ve uzman doktora gitmemiz gerektiğini söyledi. Bu defa uzman doktor Pınar kara’nın yanına gittik. Dr. kısa bir muayeneden sonra zehirlenip, zehirlenmediği konusunda kesin bir bilgi veremeyeceğini, fakat acilen bir serum verilmesi ve kan tahlili yapılması için bir yazı yazdı ve bizi acil bölüme geri gönderdi.
Acil bölüme geldik ve  uzman Dr tarafından gönderildiğimizi, çocuğa hemen bir serum yapılması gerektiğini söyledik. Biz bir anne ve baba olarak, Kızımız “ya zehirlenmişse”  diye panik içindeydik. Doğal olarak serumun bir an önce yapılmasını istiyorduk. Fakat oradaki memur bizim bu aceleci ve panik halindeki tavrımızı hiç umursamadan “Önce giriş yapmanız gerekiyor  dedi. Biz de “siz serumu takarken, ben de gidip giriş yapayım” dedim. Memur;  “Hayır önce giriş yapın sonra serumu yaparız” dedi.
Allah Allah! dedim kendi kendime biraz sinirlenerek, biraz da korkarak  (çünkü zaman geçiyor ve zehir kana karışıyor diye düşünüyordum) Giriş yapmak için sırada 10-15 dk. kadar beklemek zorunda kaldım. Bu nasıl bir sistem diye düşünüyordum. Personele “Kanlar içinde bir hasta gelse, yine bu işlemi mi yapacaksınız ? diye sorduğumda EVET ! .. cevabını alınca çok şaşırmış ve öfkelenmiştim. Demek işlemler bu şekilde yürüyor dedim..Neyse! Bir süre sonra sıra bana geldi ve giriş işlemini bilgisayarı iyi kullanamayan yaşlı bir personele yavaş yavaş yaptırdıktan sonra, koşa koşa acil memurun yanına geldim. Fişimi verdim. Ama sistemi eleştirmeden de kendimi alıkoyamadım.
Bu defa memur bana  “Gidip tüpleri diğer koridordan alıp gelmeniz gerekiyor”  dedi. Neden ?  dedim..Tüpler, burada olmalı..Burası acil salonudur. Bu tür işler için neden bizi götürüp getiriyorsunuz. Zaman hastanın aleyhine işliyor. diyerek sesimi istemeyerek bile olsa yükseltmek zorunda kaldım. Fakat boşunaydı. Tekrar tüpleri almak üzere bu defa başka bir kuyruğa girmek zorunda kaldım.
Bu sırada kızımızda olası bir zehirin damarlarında dolaşması için yeterli bir zaman geçmişti. Hastaneye ilk girişimizde bu işlem belki de hastayı kurtaracakken bu kadar zaman geçtikten sonra kesinlikle zehirlenen biri kurtulmazdı. “Kızım inşallah zehiri içmemiştir diye içimizden dua etmeye başladık.
Tüpleri alarak tekrar acil bölüme hızla koştum.Personele verdim. Tekrar bazı işlemler yaptı ve beni hemşireye gönderdi. Soluk soluğa hemşirenin yanına gittim ve tüpleri hemşireye uzattım. ”Buyrun tüpler ! hemen kıza bir serum verin ve kan tahlili için kan alın.Bu ne biçim bir sistem? .Böyle şey olur mu? 1 saate yakın bir zamandır bürokratik işlemlerle uğraştırıyorsunuz. Dr bizi size yönlendirdiğinde hemen serumu yapmalı ve bu yazı işlemlerini de yavaş yavaş yapmalıydınız dememe kalmadan hemşire hanım bu defa bana “Anne adı ? Baba adı? Çocuk kaç yaşında? adres? boy? kilo ? diye sorular sormaz mı? Hemşire bu defa eline bir kağıt almış bu tür soruların cevabını yazmaya çalışıyordu. Artık o an maalesef bende ipler koptu. Hemşireye bağırdım. “Bu soruları sormayı bırak ve yap şu serumu” dedim. Ama hemşire hem suçlu, hem güçlü edasıyla “Bana bağırmaya  hakkınız yok.Bu işlemleri yapmadan asla serum filan yapamam, kan tahlili yapamam dedi.
Eşim de “o halde siz yazmaya başlayın, başka bir hemşire gelsin çocuğa serum yapsın dedi. Hemşire “Hayır asla hiç kimsenin bu işlemi yapmasına müsaade etmiyorum. Hiç bir hemşire gelmeyecek ve senin bu işlemi yapmayacak. Geldiğinizden beridir bize bağırıyor ve bize hakaret ediyorsunuz dedi. Eşim “Biz size durup dururken bağırmıyoruz sadece önce serum yapın yazı işlerini sonra yaparsınız.Bu hakaret değil. Biz bir anne ve baba olarak korku ve telaş içindeyiz ama bu salonda hiç kimse bunu görmedi ve bizimle ilgilenmedi. Bu yüzden size sesimizi yükseltmek zorunda kaldık.
Bu defa hemşire cızırtılı ama yüksek bir sesle “Güvenlik !  Güvenlik !  diye bağırmaz mı.?
Diğer memurlar ve güvenlik geldi ve bizim haksız olduğumuzu söyleyince artık bu hastanede kalamayacağımızı anladık. Elimizde giriş fişlerimiz, kan tüplerimiz ve 2 yaşındaki bebeğimizle dışarı çıktık. Bu durumda “Arlı  arından utanır, Arsız kendisinden korktuğunu sanır”  durumuna girdiğimizi biliyorduk. Yapacak hiçbir şeyimiz kalmamıştı. Cahil, yetersiz ve vicdansız personellerle uzlaşamazdık. Bahçede duran arabamıza girip sinirimizin yatışmasını bekledik. Bu arada bebeğimizin 1 saat içinde bayılma, kusma gibi bir belirtisi olmadığını görünce içimiz biraz rahatlamış ve zehirlenmediğini umarak hastane bahçesinde bekledik. Ama ya içseydi, ya zehirlenseydi?..Bu ihtimalin sonucunu hiç düşünemiyorum. Bürokratik işlemleri yapacaz diye hastayı bekleten ve acı sona gitmesine göz yuman personellerin olduğunu görmüştük. Ve hemen sağlık bakanlığını aradık anında şikayetimizi yaptık. Aradan 2 gün geçmesine rağmen bize bir dönüş yapılmadı maalesef. Arkadaşlarımız “Kimi kime şikayet ediyorsun?”  diyorlar. Bu da başka bir şaşkınlığımız.
Bu yazıyı yazmamın nedeni bu duruma düşebilecek insanların bilgilendirilmesi ve ona göre önlem almalarını sağlamak.Hazırlıklı olsunlar diye yazdım.Ya da böyle bir durumda bizim tavsiyemiz; başka bir hastaneye gitsinler.. 
Sonuç olarak ;  biz hiç kimseye küfür,şiddet,hakaret içeren durum yaratmadığımız kamera kayıtları ile incelenebilir , nöbetçi sağlık personeli kişisel egolarını tatmin etmek için 2 yaşındaki zehirlenme ihtimali olan masum bebeği tedaviyi reddedip kimseye müdahale ettirmediler.Benim hala anlamadığım 2 yaşındaki bir bebeğe bunu yapabilecek vicdan yoksunu bu grup  personel nasıl olur da çocuk  hastanesinde çalıştırılır? Tüm personel sözleşmişçesine, çeteleşmiş kimse çözüm için yol önermemiştir. Bu durum ciddi bir sorundur ve çözülmesi şarttır…
Açık ve net. İlerde gerçekten zehirlenecek çocuklar adına, O tarih ve saatte;
( 14.10.2017, saat 21: 15 – 22:30 ) Diyarbakır devlet Hastanesi Çocuk Acil bölümünde çalışan tüm personellerden şikayetciyim.''
 
Baba Barışcan Yaşar Sapancı
Anne Selma Sapancı

HABERE YORUM KAT

1 Yorum