BU ŞEHİR DİYARBAKIR'DIR

Ben de bu günün anlamına binaen  “DİyarbakIr'da kadIn kutsaldIr” başlıklı yazımı  DİYARIN SESİ haber sitesine göndermek üzere hazırlamıştım. Ancak, Cumartesi günü stad içerisinde ve çevresinde meydana gelen üzücü olaylar üzerine o yazımın yerine “CEVAHİR ÇIKINI” adlı kitabımından alıntı yaptığım aşağıdaki yazımı sizlerle paylaşmak gereğini duydum.

Kardeşlerim!
Kim olursa olsun! Nereden gelmiş olursa olsun! İster yerlisi olsun, ister yabancısı olsun! Herkes şunu çok iyi bilmelidir ki:
Bu şehir DİYARBAKIR'dır.
 
DİyarbakIr'a yağmur yağar dünya IslanIr.
 
DİYARBAKIR: Kıskanç bir aşığın sevgilisini yabancı gözlerden gizlediği gibi ihtişamlı surlar tarafından  binlerce yıldan beri korunmuş olan “Diyar-ı Bâkir”dir.
DİyarbakIr: Dünya durdukça iyilik meleklerinin koruması altında olan “Aziz şehir”dir.
DİyarbakIr: Toprağında birçok nebi kabrini barındıran  “Medinetü'n Nebiîn” yani  “Nebiler Şehri”dir.
DİyarbakIr: Sevginin, saygının, doğruluğun ve dürüstlüğün belleklere kazındığı “Sevdalı şehir”dir.
DİyarbakIr: Her devirde mutlu, konuksever, birbirine inanan ve güvenen insanların yaşadığı “Şen ve mamur kent”tir.
DİyarbakIr:   Toprağı kokulu, suyu şifalı, havası devalı,  insanı sevdalı “Mübarek şehir”dir.
dİyarbakIr: Bütün tek tanrılı dinlerin merkezi olan “Mukaddes şehir”dir.
DİyarbakIr: Tarihin taşlara yazıldığı “En doğru adres” tir.
DİyarbakIr: En küçük taşından en büyük burcuna varıncaya kadar “Bir kültür merkezi ve kutsal bir yuva”dır.
DİyarbakIr: Birçok kent ya sulara, ya toprağa ya da kumlara gömülüp yılanların ve akbabaların yaşadığı yıkıntıya dönüşmüşken, hâlâ iskân edilmekte olan “Şehr-i kadim”dir.
DİyarbakIr: Anadolu'nun, büyük mutasavvuf, bilim, şiir ve sanat erlerini yetiştiren “İlim ve irfan şehri”dir.
 
Bereketİ Hüda'dIr verİlmİş bu “ŞEHR-İ AZİM”e
Küçelerİnde Fatİhalar okunur “VELİ ZİYARETLERİ”ne
 
Diyarbekir salnamelerinde (yıllıklarında) tarihi türbeler hakkında “Eshab-ı kiram'dan” “Meşayihi kiram'dan” “Kibari evliyaullah'tan” kayıtlarına rastlanır. Bu kayıtlara göre:
DİyarbakIrlIlar:
Peygamber efendimizi görmüş ve mü'min olarak kalmış, o'na sadık zevat-ı kiramların,
Terbiyeli ve nezaket sahibi kişilerin,
Şerefli ve izzetli şeyhlerin,
Allah'ın ilgi, yardım ve sevgisine mazhar olmuş, Allah'ın dostluk ve himayesini kazanmış velilerin torunlarıdır.
DİyarbakIrlIlar: Dünyanın düzeninin ve insanın olgunluğunun ahlâk ile mümkün olduğuna inanan ve inandığını savunan nebilerin torunlarıdır.
DİyarbakIrlIlar: İnsanların mallarını değil ahlaklarını ölçü alan,
Bir insanın dindarlığını o insanın ahlâkının derecesiyle ölçen,
Mallarıyla iyilik etmeye yetişemiyenleri “güzel ahlak” la iyilik yapmaya yönlendiren insanların torunlarıdırlar.
DİyarbakIrlIlar: Fıtraten akıllı insanlardır.
DİYARBAKIRLILAR: Erdemli insanlardır. (erdem: Dini ve ahlâki görevleri yerine getirmedeki üstün derece)
DİYARBAKIRLILAR:
Makam ve  mevki sahibi olmak için el ayak öpmeyen,
Günlük menfaatler için faziletlerini karartmayan,
Bir anlık zevk için namuslarını lekeletmeyen,
Ekmeklerini suya batırıp yiyen yine de kimseye minnet etmeyen asil insanlardır.
Kardeşlerim!
Lütfen, taşıdığımız bu yüce değerlerin bilincinde olalım,
Lütfen, her zaman ve her yerde Diyarbakırlı'ya yakışanı yapalım,
Lütfen, milli ve dini duygularımızı istismar ederek kendilerine menfaat sağlamayı amaçlayanlara maşa olmayalım.
Kardeşlerim!
Daha önce hiçbir yerde yayınlanamış, ilk defa sizlerle paylaşacağım aşağıdaki şiirimle yazımı sonlandırıyorum.
Kalın sağlıklacakla sağduyulu kardeşlerim!
 
ANADOLU
 
Çocuğun gözü yaş dolu
Babanın içi dert dolu
Çocuk babasına sordu:
Baba! Neden bu hale geldi Anadolu?
Babanın yoktu sağı solu
Bulmuştu kendince orta yolu
Dedi ki:
Yavrum! Anadolu artık talan dolu
Yağcılar, yağmacılar, yalancılar
Sac ayağı oldular, millete saç baş yoldurdular
Yoldaş dediler, yolunmuş kaza çevirdiler
Soydaş dediler, soyup soğana çevirdiler
Dindaş dediler dinden imandan ettiler
DAŞ YAĞA BAŞLARINA
KARDAŞI KARDAŞA DÜŞMAN ETTİLER. 
                                           
M. Kadri GÖRAL